Hoe je als fietser sterker uit de crisis komt: deel 2 – stil staan en bepalen waar het nu echt om gaat in jouw leven

Door de corona crisis is ineens alles anders. Dat hoef ik je niet te vertellen. En ondanks dat het veel stress, zorgen en verdriet met zich meebrengt, zijn er ook heel veel kansen. In deze blogserie neem ik je graag mee in de kansen die ik zie voor jou als sportieve fietser.

Waar het in deel 1 ging over bewegen, gaat het in deel 2 van deze blogreeks over stil staan… Inderdaad stil staan. Doordat in een klap alles anders moest, wordt er heel veel duidelijk. Wat je had en wat je voorheen kon. Maar nu niet meer. En omgekeerd. Wat je nu wel kan en hebt en voor de crisis niet. Maar ook wat je ten opzichte van voor de crisis mist en wat totaal niet. Plots zie je veel scherper wat er nu echt toe doet in jouw leven. Dit is hét moment om daar bij stil te staan.

Het lopen van een marathon

Normaal als er iets veranderd dan gaat dat vaak heel geleidelijk. Neem bijvoorbeeld het trainen voor een sportieve prestatie. Je bent niet van de ene op de andere dag klaar voor een marathon. Daar train je naartoe. De verandering gaat geleidelijk. Je wordt steeds sterker en uiteindelijk ben je zo sterk dat je die marathon kunt lopen. Een geleidelijk proces, wat in dit geval nog redelijk bewust verloopt.

Hetzelfde geldt voor een baan of in een relatie. Al gaat zo’n veranderingsproces vaak wat minder bewust. Aan het begin is een baan leuk, maar in de loop van de tijd brokkelt dat wat af. Er gebeuren wat dingen (of juist niet) en zo wordt de baan (of een relatie) al minder interessant. En als jij steeds meer ervaring opdoet en jezelf ontwikkelt (net als de ander), hoe houd je je baan dan aantrekkelijk? Een kleine aanpassing kan al een groot verschil maken om het boeiend te houden. Maar door de waan van de dag sta je er nooit bij stil.

Het kwartje valt

Omdat het een geleidelijk proces is en je er nooit echt bij stil staat, kan er een moment komen dat je ontdekt dat je bijvoorbeeld met tegenzin naar je werk gaat. En dan valt ineens dat kwartje. Het wordt tijd voor iets nieuws. Tijd voor een andere baan. Een idee waar je waarschijnlijk niet meer echt aan hoeft te wennen, want de signalen waren er al langere tijd.

Onbewust en misschien ook wel bewust was er al een proces gaande

Net als dat je in een relatie langzaam uit elkaar kunt groeien en je uiteindelijk besluit uit elkaar te gaan. Omdat de onderlinge verbondenheid verdwenen is.

Natuurlijk is het nemen van ontslag of beslissen om een einde aan je relatie te maken helemaal geen makkelijke keuze. Ook al was het een proces wat al een tijdje gaande was. Het doet hoe dan ook pijn. Net als het lopen van een marathon, ook al heb je er voor getraind 😉.

Een plotselinge verandering zet alles op scherp

Het verschil met deze crisis is dat we gedwongen worden plotseling een verandering te maken. Het is geen vrijwillige keuze. Daarnaast werd van de ene op de andere dag alles anders. Lastig. Beangstigend en heel hectisch. Maar het maakte wel meteen een aantal dingen duidelijk. Misschien nog niet de eerste of de tweede dag. Toen waren we vooral opgewonden over dat wat er gaande was.

Maar daarna trokken we ons terug. Terug naar de essentie, terug naar de basis

Was het nu echt nodig dat we altijd zoveel moesten (over)werken? Dat we altijd voor alles en iedereen bereikbaar waren? Dat je werk en je sociale contacten misschien wel op een hogere positie stonden dan je gezin? En dat jijzelf helemaal als laatste aan de beurt was? Als er tenminste nog wat tijd over was?

Wat voor conclusies kun jij trekken nu de verschillen zich zo scherp aftekenen?

* Hoe belangrijk is je gezin voor je? En je partner? Wat heb je al die tijd gemist en wat vooral niet?

* En als je geen partner hebt en alleen woont. Wordt dat juist nu extra uitvergroot? Normaal had je de afleiding van je collega’s. Je vrienden. Maar nu je leven ongeveer in een ruimte afspeelt ben je nog meer op jezelf aangewezen. Die relatie, is het iets dat nu toch hoger op je prioriteitenlijstje komt in de toekomst? Of vind je het eigenlijk wel lekker zo?

* Je hebt geen reistijd meer. Wat een verademing! Behalve het ontbreken van die frustrerende files heb je ook nog eens tijd over voor andere zaken. Of was die reistijd juist goed om de dag even rustig af te sluiten? Iets wat je nu mist?

* Dan je baas die op je werk toch altijd net iets meer meekijkt. Die vrijheid die je nu hebt bevalt je wel. Ook hoe je je tijd nu wat meer zelf kunt indelen. Of zie je je baas of die meer ervaren collega juist als steun? Iemand die je af en toe even op weg kan helpen als jij vastloopt? Wat zegt dat over jouw manier van werken, wat je nodig hebt en wat wel en niet bij je past?

* Mis je je vrienden waarmee je af en toe even gezellig wat ging drinken? Of die wandeling met die vriendin, die dan even haar hart kon luchten? Of jij bij haar? Of is het ook wel prima dat je iets minder sociale ‘verplichtingen’ hebt?

* Even spontaan langs je familie zit er nu ook niet in. Is het iets wat je altijd graag deed? Of voelde het toch ook wel als iets wat van je werd verwacht?

* Of je fietsmaatjes die je nu niet meer ziet. Ga je nog steeds fietsen, maar dan alleen? En heb je daarmee een nieuwe manier van fietsen ontdekt? Je kunt nu zelf je tempo bepalen. Afstappen voor het maken van een foto als je iets moois ziet. En lekker je hoofd leeg fietsen, zonder al dat geouwehoer aan je hoofd. Of heb je voor je fietsplezier of als stok achter de deur juist die fietsafspraken nodig om wel te gaan?

* Je hebt misschien wel wat meer tijd voor jezelf. Is dat fijn? Iets waar je eigenlijk al een tijd lang behoefte aan had? Of verveel je je te pletter?

Ineens worden de extremen zichtbaar

Dingen die hiervoor een soort van normaal hadden aangenomen, zijn nu niet meer normaal. Je gaat dingen vanuit een ander perspectief zien. Waar je vroeger na een dag werken moe thuis kwam en op de bank plofte, wil je misschien nu wel uit dat drukke huis weg en heb je meer dan anders behoefte aan tijd voor jezelf. Een moment van ontspanning.

Dit is hét moment om te ontdekken hoeveel het fietsen voor je betekent

Hoeveel je het mist doordat je als gevolg van een vitaal beroep of het extra werk van thuisonderwijs veel drukker bent. En meer dan eens duidelijk wordt hoe nodig dat moment van ontspanning is. Of je herontdekt hoeveel het fietsen met je doet, nu je er misschien juist wat meer tijd voor hebt.

Die momenten die je even helemaal voor jezelf hebt. Die lijken nu belangrijker dan ooit!

Als je heel eerlijk bent, was dat voor de crisis eigenlijk niet ook al zo? Maar had je het niet door omdat ze langzaam aan uit je leven zijn verdwenen? Dat geleidelijke proces waardoor je de situatie zonder fietsen in de loop van de tijd als normaal bent gaan beschouwen?

En hoe zou het zijn als je ook in de toekomst, terug in het ‘normale leven’ die momenten voor jezelf hebt?

Deze crisis kun je zien als een pauze. Hoewel ik weet dat dit lang niet voor iedereen zo voelt. Het is wel het ideale moment om eens stil te staan. Tijd om te bedenken welke dingen je in de toekomst mee wil nemen en wat je misschien wel achter je wil laten.

Als je iets wil veranderen, dan is dit het moment!

Niet alleen als het gaat om een baan of die relatie. Maar juist ook om die dingen die je het allerliefste doet. Dingen waar je voorheen geen aandacht aan gaf, omdat het altijd maar te druk was. Dingen die je nu wel kunt doen en die je veel opleveren. En als jij in deze tijd ervaart dat je het fietsen mist, of dat je juist meer uit het fietsen haalt nu je er wat meer tijd voor hebt. Dan is dat een enorm mooi inzicht!

Een inzicht wat je zonder deze crisis (voorlopig nog) niet had gehad

Een inzicht om mee te nemen in de toekomst. Naast die andere dingen waarvan je je nu pas realiseert hoe belangrijk ze eigenlijk voor je zijn.

Wil jij weer vaker fieten?

Om je hoofd leeg te fietsen, even een moment voor jezelf te hebben en omdat je je ook weer fitter wil voelen?

Helaas moet je tegenwoordig alleen… En in je eentje fietsen zie je eigenlijk niet zo zitten.

Download dan de Checklist voor de Solo fietser en ga goed voorbereid, zonder zorgen en mét plezier alleen op pad!

De derde en laatste blog in deze serie gaat over hoe je je fiets skills gebruikt om met mentale obstakels om te gaan. Je vindt ‘m hier.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *