Hoe ga je om met tegenslagen? 7 redenen waarom een life changing event als Alpe d’huzes helpt om je mentale weerbaarheid te vergroten

Je hebt vast wel eens gehoord van Alpe d’huzes. Een fietsevenement voor het goede doel. Ik vermoed dat je zelfs wel iemand kent, die ook een keer heeft deelgenomen aan zo’n life changing event. Of misschien heb je zelf wel eens mee gedaan? Zo’n sportief evenement vraagt een enorm commitment, maar tegelijkertijd levert het je ook een hoop op! Zo is het bijvoorbeeld gunstig voor je mentale weerbaarheid of veerkracht. Hoe dat zit leg ik je uit in deze blog. En wees niet bang, voor het vergroten van je mentale weerbaarheid hoef je echt niet meteen aan zo’n groots sportief evenement deel te nemen. Juist door te weten om welke elementen het gaat, kun je ze ook gewoon in je dagelijkse leven opzoeken.

Mentale weerbaarheid

Mentale weerbaarheid of veerkracht zorgt er onder andere voor dat je beter om kunt gaan met tegenslagen. Door meer positieve emoties te ervaren en ook echt te voelen, bouw je een buffer op. Het is net zoiets als het hebben van een goeie lichamelijke conditie. Als je dan een verkoudheid oploopt is de kans groter dat je er minder last van hebt. En dat je er weer sneller bovenop komt, dan wanneer je een slechte conditie hebt. Hoe je omgaat met tegenslagen is dus niet alleen een mindset. Denk bijvoorbeeld aan mensen die heel erg zwart-wit denken. Ook een grote mentale weerbaarheid zorgt er voor dat je als het ware positiever in het leven staat.

Tour for Life

Ik weet nog precies waar ik was toen ik door Esther werd gebeld. Het was januari 2009 en ik zat in de auto op de A2 van Amsterdam naar Utrecht. Ze had mijn naam gekregen van een oud huisgenoot van meneer F. Samen met 2 vriendinnen was ze bezig om een team samen te stellen voor de eerste editie van Tour for Life. Een sponsorwielertocht voor Artsen zonder Grenzen, waarbij je in 8 dagen van Italië terug fietste naar Nederland. De finish was in Valkenburg. En geen enkel tussenliggend berggebied werd overgeslagen…

Mijn hard ging sneller kloppen

Een samenvatting van de week van de Spartaanse Vrouwen
Spartaanse Vrouwen Tour for Life samengevat (door Janne)

Ik zat op dat moment niet lekker in mijn vel. Door een overname werkte ik bij een groot bedrijf, terwijl ik, toen ik een paar jaar daarvoor solliciteerde, juist voor de voordelen van een klein bedrijf had gekozen. Het ging bij het grote bedrijf voor mijn gevoel alleen maar om winst maken, er was weinig persoonlijk aandacht. En ik had het extreem druk. En dit evenement klonk veelbelovend. Iets waar ik meteen heel enthousiast van werd! Fietsen in de bergen was iets wat ik tenslotte het liefste deed. Eendaagse tochten in de bergen kon ik wel, maar 8 dagen achter elkaar fietsen? Het was in ieder geval een enorme uitdaging. Iets om flink voor te trainen. En ik vond het ook gewoon super stoer! Ik besloot mee te doen!

Clinic baanwielrennen en loten verkopen

Over het sponsorgeld dacht ik op dat moment nog niet zo na. Het was wel een flink bedrag. Maar met elkaar zouden we dat vast wel binnen kunnen halen. En toen we er eenmaal mee aan de slag gingen, bleek ik dit zelfs een erg leuk onderdeel te vinden. Je kon er namelijk echt je creativiteit in kwijt. Daarnaast gingen we op zoek naar sponsoractiviteiten waar meerdere mensen wat aan hadden. Dus niet alleen je hand ophouden. Zo organiseerden we een baanwielrenclinic waarbij de opbrengsten naar het goede doel gingen. En we kregen het voor elkaar dat een fietswinkel een sportfiets beschikbaar stelde om te verloten! En waar ik moeite had om voor het bedrijf waar ik werkte geld binnen te halen, bleek dat voor een goed doel veel minder lastig te zijn.

Samen doen

We kwamen regelmatig samen om te overleggen. Dingen te bedenken, plannen te maken en uit te werken. We organiseerden het zo dat iedereen zijn eigen sterke punten in kon zetten. Zo waren er twee dames die meesters waren in het verkopen van loten op de vrijmarkt, terwijl een ander organisatorisch weer haar kwaliteiten in kon zetten. En weer een ander kon haar ervaringen op gebied van grafisch ontwerp benutten om mooie flyers te ontwerpen.

Daarnaast werd er ook samen getraind. Leerden we een dubbele waaier rijden, elkaar te helpen bij het klimmen en stonden we regelmatig met negen fietsen op het balkon in de trein om vervolgens weer terug te fietsen. In dat jaar ontdekte ik hoe leuk het is om van A naar B te fietsen in plaats van een rondje. Wat heel eenvoudig is door je fiets mee te nemen in de trein.

Lief en leed delen

Tijdens het evenement zelf gebeurde er natuurlijk ook van alles. Zo besloten we dat als er een iemand moest plassen, de rest ook ging plassen. Hilarische taferelen ontstonden als andere ploegen ons voorbij reden terwijl wij met de hele groep met onze fietsbroek op de knieën in de berm zaten. Maar ook bleek angst voor het afdalen onverwacht bij sommigen parten te spelen en werd het zitvlees behoorlijk op de proef gesteld. Doordat je een week lang zo intensief met elkaar bezig bent en lief en leed deelt, ontstond er een hechte band.

Iedere dag applaus

Daar zat je dan, spartaans op het asfalt om je lunch te eten…

Behalve fietsers zijn er ook heel veel vrijwilligers betrokken bij een evenement als Tour for Life. Omdat er van Italië terug gefietst werd naar Nederland moest het hele kampement ook dagelijks verplaatst worden. Daarnaast werden er avondmaaltijden en ontbijt verzorgd, ook dat moest natuurlijk op tijd klaar staan. Net als de bevoorradingen onderweg. Met als gevolg dat je overal waar je aankwam ook weer veel applaus kreeg van alle vrijwilligers. En zeker omdat we als enige damesteam mee fietsten, kregen we veel complimenten. Hoewel wij het zelf niet zo raar vonden, want we hadden er tenslotte voor getraind, waren veel mensen echt onder de indruk dat het ons steeds weer lukte om de finishstreep te halen, zelfs onder barre omstandigheden (extreme hitte in de bergen en veel regen in Noord-Frankrijk en België).

Kantelpunt

Ook voor mij was deelname aan een evenement als deze ‘life changing’. Want door alle ervaringen realiseerde ik me dat er veel meer uit het leven te halen is. En ook op een andere manier, waar je wel blij van wordt. Het zette me flink aan het denken en ik begon ook anders tegen mijn werk aan te kijken. Maar voordat ik echt in actie kwam, moest er eerst nog wat anders gebeuren. Wat dat was lees je hier.

Vergroten van je mentale weerbaarheid

Wat kunnen we nu leren van zo’n evenement als het gaat om het vergroten van je mentale weerbaarheid? Zoals je hebt gelezen is het hierbij van belang dat je meer positieve emoties ervaart. En zoals hierboven geschetst, waren die er genoeg voorafgaand en tijdens het evenement 😉.

Welke elementen uit zo’n event zorgen er nu voor dat je mentale weerbaarheid vergroot?

1. Je doet iets waar je plezier aan beleefd

Het maakt je blij en geeft je energie. Het zorgt voor meer positieve emoties. In ons geval was dat dus het fietsen in de bergen.

2. Een groene omgeving doet wonderen

De natuur werkt rustgevend en zorgt dat je beter kunt nadenken en reflecteren. Je wordt energieker. De natuur inspireert. Je bent creatiever en krijgt makkelijker nieuwe ideeën. Oplossingen zijn een stuk sneller gevonden!

3. Je doet dingen samen

Waardoor je je positieve emoties kunt delen. Dit delen zorgt ervoor dat je positieve emoties nog eens worden versterkt.

4. Je doet iets voor een ander

Iets onbaatzuchtigs. En wees daarbij ook blij voor die ander, gun het hem of haar. Want juist die positieve emoties dragen nog meer bij. En ik denk dat vooral de vrijwilligers bij zo’n evenement dit punt nog sterker ervaren.

5. Je sterke punten gebruiken

Dat doen waar je goed in bent. Bij de Spartaanse Vrouwen, zoals we ons team noemden, maakten we zeker in de voorbereiding gebruik van elkaars kwaliteiten en daarmee hadden we allemaal een inbreng in het geheel.

6. Je bent onderdeel van een groep

Er werd gereden in teams. Je hoorde dus ergens bij. Onderdeel zijn van een groep of een groter geheel geeft vaak ook een positief gevoel.

7. Het is goed voor je zelfvertrouwen

Of je nu in de volgwagen zat, vrijwilliger was of wielrenner, voor iedereen gold dat ie een enorme prestatie leverde. Misschien ook wel iets wat je vooraf niet voor mogelijk gehouden had. Ook trots is een positieve emotie. Daarnaast kreeg je veel complimenten. Beiden goed voor je zelfvertrouwen. En dus een positief gevoel.

Natuurlijk hoef je niet meteen aan een groots evenement mee te doen om je mentale weerbaarheid te vergroten. Dat kan ook op andere manieren, op een kleinere schaal en elke dag.

Deel je positieve emoties!

Welke van bovenstaande punten ontbreken er op dit moment in jouw dagelijkse bezigheden? Doe je (dagelijks) dingen waar je plezier in hebt of waar je goed in bent? Zoek je af en toe de groene ‘natuur’ op? Doe je leuke of mooie dingen samen met anderen zodat je je positieve emoties of ervaringen met elkaar kunt delen? En ben je wel eens blij voor iemand anders? Gun je anderen iets moois?

Wat kun jij bedenken zodat je vandaag of morgen aan de slag gaat om je mentale weerbaarheid of veerkracht te vergroten? En zo een buffer op te bouwen om beter met tegenslagen om te kunnen gaan.

Tijd voor een reünie?

Overigens lijkt het herbeleven van een moment waarin je een positieve emotie (voor een ander) voelde ook veel effect te hebben op het vergroten van je mentale veerkracht.

Hoewel we geen intensief contact meer hebben, is het elke keer als je elkaar tegenkomt, leuk om weer even terug te denken aan dat bijzondere jaar. Nu, 10 jaar na onze deelname aan Tour for Life, is het misschien wel een goed moment om weer eens wat mooie herinneringen op te halen. Dat vraagt om een reünie… want sámen herinneringen ophalen en de leuke momenten herbeleven werkt vast nóg beter!

PS1. Mocht je een keer willen deelnemen aan een sponsorevenement? Ik vertel je er graag over! En twijfel je wat het juiste moment is? Dat moment komt er nooit. Dus gewoon doen! Maar kies wel bewust, want het betekent wel dat je andere dingen minder aandacht kan geven.

PS2. En wat betreft het keuzes maken. Waarschijnlijk zal je vaker ‘Nee’ moeten zeggen op een vraag die je gesteld wordt en dat kan best lastig zijn. Hoe je dat op een goede manier doet vind je in de minicursus makkelijker ‘Nee’ zeggen, zonder schuldgevoel. Je download hem hier.

2 antwoorden
  1. Cathy
    Cathy zegt:

    Mooi geschreven Anneke!
    Die fietstocht van jou, van Italië naar Valkenburg , herinner ik mij nog, Wim en ik stonden toen aan de “finish” om jullie te verwelkomen! Dat had jij weer goed gedaan👍👍👍

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *